Chlebek bananowy z czekoladą i pekanami

Dzień dobry! Kto lubi słodkie śniadania? Przyznam, że po całym dzieciństwie (i latach nastoletnich… i studiach… i potem trochę też) wcinania na śniadanie płatków, grzanek, słodkiego białego sera oraz tostów francuskich, naprawdę ciężko jest mi się rano zmusić do zjedzenia czegoś wytrawnego. Ale dorosłe życie nie zna litości, a moje sumienie ma głosik dosyć donośny i pozostaje w ścisłym kontakcie z wagą łazienkową, więc staram się zachowywać umiarkowane ilości śniadaniowych słodyczy na weekend (czemu totalnie przeczy ubiegły tydzień na instagramie, gdzie raz załapało się smutne awokado, a tak to… ojjjj). I na właśnie taki moment przyda się poniższy chlebek :) Nie jest to wypiek, który najczęściej pojawia się pod tą nazwą – ma naprawdę chlebową, a nie babkową, zwartą konsystencję, nie kruszy się w rękach. Co prawda jako tester musiałam spróbować go samego do herbaty (znajcie moje poświęcenie!) i zdał egzamin, ale kolejne kawałki widzę pod warstwą owocowej konfitury, jak na chlebek przystało :)

Ciasto:

✔ 15g świeżych drożdży
✔ 60ml ciepłej wody
✔ 70g drobnego cukru
✔ 450g mąki pszennej
✔ 3 dojrzałe banany
✔ 125ml mleczka kokosowego, bez stabilizatorów
✔ 100g mąki z plantanów
✔ szczypta soli

Przygotowujemy zaczyn. Rozkruszone drożdże zalewamy ciepłą wodą, zasypujemy łyżką cukru i łyżką mąki z odmierzonych do przepisu porcji. Miskę nakrywamy ściereczką i odstawiamy w ciepłe miejsce na 15 minut. Zaczyn powinien w tym czasie spienić się i znacznie zwiększyć objętość.

W międzyczasie banany dzielimy na kawałki i rozgniatamy widelcem na jak najbardziej jednolitą papkę. Ja z reguły traktuję je z lenistwa mikserem :)

Do dużej misy wlewamy mleczko kokosowe, wsypujemy pozostały cukier, dodajemy ugniecione banany, mieszamy. Dodajemy wyrośnięty zaczyn, ponownie łączymy składniki. Wsypujemy mąkę bananową (można ją zastąpić pszenną), mieszamy. Na koniec dodajemy stopniowo mąkę pszenną, wyrabiamy ciasto przez kilka minut. Powinno mieć nieco luźną konsystencję, nie będzie odklejało się od dłoni. Masę nakrywamy ściereczką i odstawiamy w ciepłe miejsce na godzinę. Pod koniec wyrastania ciasta zabieramy się za nadzienie.

Nadzienie:

✔ 75ml mleczka kokosowego, bez stabilizatorów
✔ 120g gorzkiej czekolady
✔ 50g orzechów pekan

✔ jajko
✔ garstka cukru perlistego

Do gorącego mleczka kokosowego wsypujemy pokruszoną czekoladę. Czekamy około 2 minut aż kostki zaczną się rozpuszczać. Mieszamy łopatką do uzyskania jednolitej masy.

Piekarnik rozgrzewamy do 190°C. Keksówkę o wymiarach 11x21cm (może być nieco większa, chlebek mocno wyrasta) wykładamy pergaminem.

Wyrośnięte ciasto przekładamy na stolnicę obficie obsypaną mąką. Jeśli zbyt mocno się klei, można dodać do niego jeszcze odrobinę mąki, nie powinno być jednak zwarte i twarde. Wałkujemy je w prostokąt, smarujemy masą czekoladową. Obsypujemy pokrojonymi pekanami (można zastąpić je orzechami włoskimi lub laskowymi). Zwijamy w roladę i ostrożnie przekładamy do foremki podwijając końce pod spód. Wierzch smarujemy rozkłóconym jajkiem, obsypujemy cukrem perlistym, po czym ostrym nożem robimy głębokie ukośne nacięcia na całej długości foremki. Pozostawiamy na 15 minut do lekkiego wyrośnięcia. Chlebek powinien spędzić w piekarniku 40-45 minut.

Smacznego!

Pin on Pinterest0Share on Facebook31Email this to someoneTweet about this on TwitterShare on Tumblr0Share on Google+0

Flan dyniowy z karmelem pumpkin spice

Witajcie! Mam nadzieję, że u Was pogoda dopisuje tak cudnie, jak w Krakowie. Nareszcie mamy tę piękną, złotą jesień, której szczerze mówiąc nie pamiętam od czasów szkolnych. Facebook natomiast wytrwale przypomina mi wpisy z poprzednich lat, w których roi się od pogodowych żali i ujęć pierwszego śniegu. W tym roku nam się upiekło! :) A skoro o pieczeniu mowa (cóż za zgrabne przejście ;) ) – mam dziś dla Was flan, który jest moją prawdziwą dumą. Uparłam się, że ma być dyniowy i kropka. Po paru podejściach, o których żal wspominać, wyszedł w końcu piękny, aksamitny, gładki i mięciutki, z wyczuwalną dyniową nutą. Można go spałaszować na ciepło (choć po wyjęciu z piekarnika musi chwilę odpocząć), lub na zimno. Zależnie od Waszych preferencji. Możecie również nieco zmniejszyć ilość cukru w kremie, jeśli obawiacie się, że sos karmelowy wystarczająco Was zasłodzi.

Jak możecie zauważyć w videotutorialu na końcu notki, flany piekłam w szklanych WECKach odpornych na wysokie temperatury. Równie dobrze możecie użyć ceramicznych ramekinów lub metalowych foremek.

Przyprawa „pumpkin spice”:

✔ 2 łyżki cynamonu
✔ 2 łyżeczki imbiru
✔ 1 łyżeczka gałki muszkatołowej
✔ 12 ziarenek ziela angielskiego
✔ 1 łyżeczka goździków

Wszystkie przyprawy umieszczamy w moździerzu, młynku do kawy lub małym malakserze. Dokładnie rozdrabniamy i przesypujemy do szczelnie zamykanego słoiczka.

Karmel:

✔100g drobnego cukru
✔ 3 łyżki wody
✔ 1/2 łyżeczki przyprawy „pumpkin spice”

✔ odrobina masła do nasmarowania foremek

Ramekiny lub żaroodporne słoiki o pojemności do 370ml smarujemy dokładnie na dnie i bokach masłem.

Dno rondelka zasypujemy równomiernie cukrem, dodajemy wodę. Podgrzewamy przez kilka minut na niewielkim ogniu, aż cukier się rozpuści i nabierze bursztynowej barwy. Karmelu nie mieszamy; jeśli nie topi się równomiernie, wystarczy poruszać garnkiem, ewentualnie zeskrobać łopatką cukier z brzegów rondelka. Nie powinien zbyt mocno ściemnieć – spalony nieprzyjemnie zgorzknieje i nie uda się go już odratować, z nieco zbyt jasnym deser i tak się uda. W skrócie: lepiej stchórzyć, niż przedobrzyć :) UWAGA: gorącego karmelu pod żadnym pozorem nie próbujemy, choćby nie wiem jak kusiło!

Natychmiast po wyłączeniu ognia pod karmelem dodajemy do niego szczyptę przyprawy, szybko mieszamy i rozlewamy równo między naczynka starając się pokryć całe dno. Jeśli karmel zacznie w międzyczasie zastygać, wystarczy go bardzo krótko podgrzać.

Krem (3 porcje do 370ml):

✔ 250ml mleka 3,2%
✔ 200g mleka skondensowanego
✔ 100g purée z dyni* o jasnym miąższu, np. zwyczajnej
✔ 2 jajka
✔ 2 żółtka
✔ 30g drobnego cukru
✔ ziarenka z jednej laski wanilii
✔ szczypta soli

Piekarnik rozgrzewamy do 150°C, zagotowujemy wodę.

W jednej misie miksujemy przez kilka minut na wysokich obrotach wszystkie składniki kremu. Naczynka z karmelem wstawiamy do blaszki z wysokim rantem, do każdego wlewamy przez sitko porcję kremu. Blaszkę napełniamy wrzątkiem do połowy wysokości naczyń, całość nakrywamy folią aluminiową. Pieczemy przez 55-60 minut, zostawiamy w zamkniętym piekarniku na godzinę, po czym studzimy na blacie.

Deser można zjeść w dniu pieczenia lub po schłodzeniu w lodówce. Aby wydostać porcję z naczynka, płynnym ruchem cienkiego noża odcinamy krem od ścianek. Nakrywamy ramekin talerzykiem, po czym energicznie odwracamy. Jeśli deser spędził noc w lodówce, zanurzamy dno naczynia na minutę w gorącej wodzie.

* Aby przygotować purée, należy usunąć ze środka dyni pestki i włókna tak, aby pozostał sam miąższ. Dynię można podzielić na mniejsze kawałki, ułożyć na folii aluminiowej skórą do góry i piec do miękkości w 200°C przez 40-60 minut (w zależności od wielkości kawałków). Upieczony miąższ oddzielamy od skórki i ucieramy na gładko blenderem. Gotowe purée można przechowywać w lodówce do tygodnia lub zamrozić.

Smacznego!

Pin on Pinterest2Share on Facebook22Email this to someoneTweet about this on TwitterShare on Tumblr0Share on Google+0

Tarta frangipane ze śliwkami i wiśniami

Powitawszy! Dzisiejszy przepis miał się pojawić już jakiś czas temu – oczywiście nie mogłam się powstrzymać i wrzuciłam zajawkę na Instagram, co było lekkim falstartem, albowiem w tym roku jestem turbopracusiem i wszystkie zlecenia kończę długo przed terminem. Tak, nawet książki po 100 przepisów w miesiąc. Dacie wiarę, że w tym roku sfotografowałam sześć książek? (Do)słownie s z e ś ć. Moje życie towarzyskie i sportowe zamarło. W każdym razie, bo znów odpływam w gadulstwo: tarta, którą właśnie widzicie, była bohaterką videotutoriala, który znajdziecie na dole notki (tak mi szkoda tych filmików z racji ich krótkiego fejsbukowego żywota, że chyba uzupełnię o nie starsze notki; w wolnej chwili; a póki co można oglądać wybrane w moim portfolio). Dopiero pojawiła się na stronie Klienta, więc moje nadaktywne łapki musiały uzbroić się na dwa tygodnie w cierpliwość i czekać. Ale co się odwlecze…

Z tartą wiąże się zabawna historia. Przyszło mi do głowy, że w ramach pierwszej scenki pięknie prezentowałoby się ujęcie kręcącej się w miejscu tarty. No proste przecież. Tylko że nie za bardzo, jeśli ciągle skąpi się na obrotową deskę do serów… Ale jako że potrzeba matką wynalazku, nomen omen wynalazłam w moich foto-kuchciko-zbiorach bambusową miseczkę o zaokrąglonym spodzie. Odwróciłam ją, nakryłam dużym talerzem, pobujałam – trzyma się? Ano trzyma. Tarta powędrowała na talerz. Ustawiłam aparat, wdrapałam się na moje hiperprofesjonalne krzesełko do fotek z góry, zwane również pospolicie stołkiem z IKEA, wyginając się nienaturalnie sięgnęłam do talerza, zakręciłam i… i widzę na podglądzie, że tarta pięknie się obraca, po czym leciii… Nie wiem jakim cudem, ale zatrzymała się na krawędzi stołu. A wiecie co jest najlepsze? Że w całej tej żądzy ujęcia idealnego powtórzyłam wszystko trzy razy… Wszystko. Z upadkiem. Zresztą zobaczcie:


Druga widoczna na zdjęciach tarta to po prostu zlepek nadprogramowego ciasta oraz owoców, posypany cukrem kokosowym. Ot, takie cosięnawinie.

Ciasto kruche:

✔ 250g mąki pszennej
✔ 100g cukru pudru
✔ szczypta soli
✔ 100g zimnego masła, pokrojonego w kostkę
✔ 2 jajka

Z mąki zmieszanej z solą oraz z cukru pudru usypujemy kopczyk. Na środku robimy zagłębienie, umieszczamy w nim masło i wbijamy jajka. Ciasto energicznie siekamy nożem, a gdy składniki z grubsza się połączą, szybko je zagniatamy. Można też wyrobić je w malakserze. Gotowe formujemy w kulę, zawijamy w folię spożywczą i chowamy do lodówki na godzinę. Po tym czasie na stolnicy oprószonej mąką wałkujemy je na placek nieco większy od formy na tartę o średnicy 25 centymetrów. Nawijamy ostrożnie na wałek, rozwijamy nad foremką i dociskamy brzegi, odcinamy nadmiar przeciągając wałkiem po krawędzi blaszki. Nakłuwamy ciasto widelcem, zakrywamy arkuszem pergaminu lub folii aluminiowej i obciążamy fasolą, ryżem lub ceramicznymi kulkami. Tak przygotowane pieczemy w 175°C przez 10 minut. Po upływie tego czasu ściągamy obciążenie i dopiekamy spód przez 5 minut.

Nadzienie:

✔ 120g miękkiego masła
✔ 60g drobnego cukru
✔ 1 łyżka ekstraktu z wanilii
✔ 120g zmielonych migdałów (mogą być w skórce)
✔ 2 jajka
✔ 50g mąki pszennej
✔ 4 duże śliwki
✔ 150g drylowanych wiśni

✔ łyżka miodu
✔ świeży tymianek

Masło ubijamy z cukrem i ekstraktem na jasną masę. Dodajemy mielone migdały oraz jajka, mieszamy. Wsypujemy mąkę, łączymy składniki łopatką. Masę wykładamy na podpieczony spód tarty i wyrównujemy. Na wierzchu układamy rozcięciem do góry przepołowione śliwki oraz całe wiśnie. Pieczemy 35-40 minut w 175°C.

Po wystudzeniu polewamy strużką miodu i posypujemy tymiankiem.

Smacznego!

Pin on Pinterest17Share on Facebook11Email this to someoneTweet about this on TwitterShare on Tumblr0Share on Google+0

Chiacolada

Witajcie! Dziś coś prostego, szybkiego, ale… wielofunkcyjnego ;) Czyli deser, który możecie spałaszować na podwieczorek zaraz po przygotowaniu, lub zachować na śniadanie. Letnie smaki, które powstały w przerwie od zdjęć… bożonarodzeniowych. Tak, tak, książka świąteczna już gotowa, a kolejna w toku! Ten rok niesamowicie dał mi w kość ilością pracy, ale pamiątki na papierze są bezcenne :) Jeszcze trochę, a znów będzie można rzucić wszystko i jechać w Bieszczady

4 porcje:

✔ 800ml mleczka kokosowego*
✔ 160g nasion chia
✔ 30g cukru pudru

✔ ananas
✔ 30g cukru pudru

Mleczko kokosowe wlewamy do rondelka, dodajemy pierwszą porcję cukru pudru oraz nasiona chia. Podgrzewamy aż mleczko się rozpuści (można też wcześniej włożyć puszkę lub opakowanie do gorącej wody), po czym mieszając gotujemy składniki przed kilka minut. Chia powinny znacznie napęcznieć.

Pudding przelewamy do czterech szklanek, odstawiamy na czas przygotowania kolejnej warstwy. Nie trzeba go chłodzić – mi osobiście bardziej smakuje zaraz po zalaniu musem ananasowym, kiedy ziarenka są jeszcze mocno żelowate :)

Pozbywamy się części z liśćmi oraz spodu ananasa. Odcinamy skórkę, oczyszczamy miąższ z ciemniejszych oczek. Z wierzchu odkrajamy jak najcieńsze cztery plastry. Pozostały miąższ kroimy w kostkę, pomijając twardy środek. Plastry układamy na gniazdach formy do muffinek, wkładamy do piekarnika rozgrzanego do 120°C na 30 minut. W międzyczasie pokrojonego ananasa blendujemy na mus wraz z pozostałą porcją cukru pudru, przelewamy do szklanek na warstwę chia. Po upływie 30 minut odwracamy plastry ananasa na drugą stronę, lekko wciskamy w gniazda formy, po czym dopiekamy kolejne 30 minut lub dłużej, jeśli krążki były zbyt grube. Gotowe kwiaty układamy na wierzchu każdej porcji.

* najlepiej bez stabilizatorów

Smacznego!

Pin on Pinterest5Share on Facebook31Email this to someoneTweet about this on TwitterShare on Tumblr0Share on Google+0

Biscotti pistacjowe z lukrem cytrynowym i liofilizowanymi malinami

Witajcie! Dziś bardzo szybki przepis na ciasteczka, za którymi będę tęsknić przez najbliższe dwa lata. Nie da się ukryć, że biscotti do deserów rozpływających się w ustach nie należą. To twarde, ale pyszne ciasteczka, doskonałe zwłaszcza w towarzystwie herbaty czy kawy, a do ich wypieku możecie użyć dowolnych, ulubionych bakalii. Dlaczego będę tęsknić? Ano dlatego, że wysłałam zęby za kratki i wszelkie twardsze pokarmy stały się problematyczne, a siekacze prawie bezużyteczne. Przewróciło mi się w głowie na starość :) Odkrywam właśnie które produkty farbują, po których trzeba szczotkować i nitkować szczękoczułki przez pół godziny z hakiem, a także zaczęłam dzielić pożywienie na trzy kategorie: lubię/nie lubię/nie warto. Z tej ostatniej uratowały się tylko truskawki, którym latem po prostu nie da się oprzeć!

W mojej wersji biscotti wylądowały solone pistacje oraz niesiarkowane morele. Jeśli boicie się smaku solonych orzechów, możecie przemieszać pół na pół dwa rodzaje pistacji, lub użyć niesolonych. Nie obrażę się :) Niesiarkowane morele natomiast to już kwestia czystości moich szafek kuchennych – staram się, by było w nich jak najmniej chemii. Tak, to prawda, brązowe morele są brzydkie ;) Ale wierzę, że nawet wypiekane dwukrotnie, pozostają nieco zdrowsze.

Ciastka (20 szt.):

✔ 100g łuskanych pistacji solonych
✔ 50g suszonych moreli
✔ 1 jajko
✔ 80g drobnego cukru
✔ 180g mąki pszennej
✔ ½ łyżeczki proszku do pieczenia
✔ 1 łyżka amaretto
✔ skórka otarta z ½ cytryny

Pistacje grubo siekamy nie przejmując się, jeśli trochę zostanie w całości. Morele drobno kroimy.

Do miski wbijamy jajko, zasypujemy je cukrem i z pomocą trzepaczki łączymy składniki. Dodajemy mąkę zmieszaną z proszkiem do pieczenia, mieszamy łopatką. Dolewamy amaretto, wsypujemy skórkę z cytryny, orzechy i morele. Zagniatamy ciasto, po czym na lekko oprószonej mąką powierzchni formujemy z niego wałek o średnicy około 5 centymetrów.

Ciasto przekładamy na blaszkę wyłożoną pergaminem i pieczemy 20 minut w temperaturze 180°C. Odstawiamy do całkowitego wystudzenia.

Gdy ciasto ostygnie, kroimy je ukośnie ząbkowanym nożem do pieczywa na plastry szerokości 1 centymetra. Ciasteczka kładziemy na blaszce z pergaminem, ponownie zapiekamy przez 20 minut w temperaturze 180°C, w połowie czasu przewracając je na drugą stronę. Odstawiamy do ostygnięcia.

Lukier i dekoracja:

✔ 100g cukru pudru
✔ 2 łyżki soku z cytryny
✔ skórka otarta z ½ cytryny
✔ kilka liofilizowanych malin

Cukier puder energicznie mieszamy z sokiem i skórką z cytryny. Lukrem smarujemy brzeg każdego ciasteczka, posypujemy rozkruszonymi, suszonymi malinami.

Smacznego!

Pin on Pinterest99Share on Facebook21Email this to someoneTweet about this on TwitterShare on Tumblr0Share on Google+0